મન ચૈતન્ય શીશામાં,
લહે બધું જ ડામાડોળ,
મૂળ ચેતન અચલ દૃષ્ટિમાં,
સર્વ કાંઈ એક જ હોય.
વિશ્વાસના શ્વાસ શ્વસવે ત્યારે,
રહે ના ક્યારે ય કોનો ભો.
રાખ શ્વાસ પર વિશ્વાસ,
એ જ લાવે સઘણું મન ભાવન.
લહે અખૂટ અનંત અમાપ,
ભલે ભાખે જોશ જોશીઓ,
ભાર બ્રહ્માંડ વધી ગયો,
વિશ્વાસ નો શ્વાસ ઝગમગે,
સર્વ ભિતિ ભેદાઈ જાયે,
ભલે દિગ્ગજો ધૂળ ચાટે,
ચપટી ધૂળ પણ કવચ બાંધે.
ફાકડી ફિકરની ફાકી,
જવાંમર્દ ઝઝૂમે ઘણો,
રખોપા રામનાં તારે,
તું બ્રહમાંડ તરી ગયો.
- દિવ્યાંગ શુક્લ
20.11.07
